دیوار پرده شیشه ای آلومینیوم

به منظور بهبود عملکرد حرارتی واحدهای شیشه‌ای در نما، استفاده از شیشه‌های دوجداره یا سه‌جداره توصیه می‌شود.

با فناوری شیشه‌های دوجداره، یک گاز بی‌اثر بین دو صفحه شیشه‌ای محصور می‌شود. آرگون به نور خورشید اجازه عبور می‌دهد و در عین حال سطح انرژی خورشیدی که از شیشه خارج می‌شود را محدود می‌کند.

در یک پیکربندی سه جداره، دو حفره پر از آرگون درون سه صفحه شیشه وجود دارد. نتیجه، بهره‌وری بهتر انرژی و کاهش صدا همراه با تراکم کمتر است، زیرا اختلاف دمای کمتری بین فضای داخلی و شیشه وجود دارد. در حالی که عملکرد بالاتری دارد، شیشه سه جداره گزینه گران‌تری است.

برای افزایش دوام، شیشه لمینت با یک لایه میانی پلی وینیل بوتیرال (PVB) ساخته می‌شود. شیشه لمینت مزایای متعددی از جمله جلوگیری از عبور نور ماوراء بنفش، آکوستیک بهتر و شاید مهمترین آنها، حفظ یکپارچگی در هنگام خرد شدن را ارائه می‌دهد.

با توجه به بحث مقاومت ساختمان در برابر ضربه و انفجار، نمای بیرونی ساختمان به عنوان اولین خط دفاعی در برابر پرتابه‌ها عمل می‌کند. در نتیجه، نحوه واکنش نما به ضربه، تأثیر قابل توجهی بر آنچه برای سازه اتفاق می‌افتد، خواهد داشت. درست است که جلوگیری از شکستن شیشه پس از یک ضربه قابل توجه دشوار است، اما شیشه لمینت یا یک لایه ضد خرد شدن که روی شیشه‌های موجود اعمال می‌شود، خرده شیشه‌ها را بهتر در خود نگه می‌دارد تا از ساکنان ساختمان در برابر آوار محافظت کند.

اما عملکرد دیوار پرده‌ای در پاسخ به انفجار، چیزی بیش از مهار شیشه‌های خرد شده، به تعامل بین ظرفیت‌های عناصر مختلف بستگی دارد.

رابرت اسمیلویتز، دارای مدرک دکترا، SECB، F.SEI و مدیر ارشد طراحی و امنیت حفاظتی، تورنتون توماستی - وایدلینگر، نیویورک، در کتاب «طراحی ساختمان‌ها برای مقاومت در برابر تهدیدات انفجاری» WBDG می‌نویسد: «علاوه بر مقاوم‌سازی اعضای منفرد تشکیل‌دهنده سیستم دیوار پرده‌ای، اتصالات به دال‌های کف یا تیرهای اسپندرل نیز نیاز به توجه ویژه دارند.»

او می‌نویسد: «این اتصالات باید قابل تنظیم باشند تا تلورانس‌های ساخت را جبران کنند و جابجایی‌های بین طبقه‌ای و تغییر شکل‌های حرارتی را در خود جای دهند و همچنین برای انتقال بارهای ثقلی، بارهای باد و بارهای انفجار طراحی شوند.»