Stick glazen vliesgevel-verborgen frame of onzichtbaar frame aluminium profielen leverancier

Dit is het vroegere ontwerp van vliesgeveltechnologie. De gevel wordt stuk voor stuk geïnstalleerd. Meestal worden eerst de stijlen (de verticale profielen) geplaatst, gevolgd door de dwarsbalken (de horizontale profielen) en ten slotte de beglazing of raamkozijnen. Bij ontwerpen die de horizontale lijnen benadrukken, kan het proces echter worden aangepast, waarbij eerst de grotere dwarsbalken worden geplaatst. In beide gevallen zijn de dwarsbalken en stijlen vaak lange profielen die op hun kruispunten onderbroken of verlengd kunnen worden. Het systeem met houten profielen werd in de beginjaren van de ontwikkeling van metalen vliesgevels veelvuldig gebruikt en wordt in sterk verbeterde versies nog steeds veel toegepast. Sommige aannemers beschouwen het als superieur aan andere systemen. De kenmerken van dit systeem zijn de relatief lage transport- en handlingkosten, vanwege het minimale volume, en het feit dat het enige dimensionale aanpassing aan de omstandigheden op de bouwplaats mogelijk maakt. De nadelen zijn de noodzaak van montage op de bouwplaats in plaats van in een gecontroleerde fabriek, en het feit dat voorbeglazing uiteraard onmogelijk is. De profielen voor de kozijnen zijn commercieel verkrijgbaar, dus er hoeft niet betaald te worden voor een nieuwe mal of profiel. De meeste gevelbouwers zijn bekend met dit systeem. Het is geschikt voor winkelpanden en kleine ruimtes. Het sticksysteem is een van de eerste ontwerpen voor vliesgeveltechnologie. De gevel wordt stuk voor stuk geplaatst, waarbij eerst de stijlen (de verticale elementen) worden gemonteerd, gevolgd door de dwarsbalken (de horizontale rails) en ten slotte de beglazing of raamkozijnen. In ontwerpen die de horizontale lijnen accentueren, kan het proces echter worden aangepast door eerst de grotere dwarsbalken te plaatsen. In beide gevallen zijn de dwarsbalken en stijlen vaak lange secties die op hun kruispunten onderbroken of verlengd kunnen worden.

Het stick-systeem werd in de eerste helft van de twintigste eeuw veelvuldig gebruikt voor kantoorgebouwen, banken en andere commerciële panden. De voordelen zijn onder andere de flexibiliteit in ontwerp en de mogelijkheid om tijdens de bouw wijzigingen door te voeren. Het stick-systeem kent echter ook een aantal nadelen. Het is arbeidsintensiever en daardoor duurder dan andere vliesgevelsystemen en gevoeliger voor wind- en aardbevingsbelastingen. Bovendien vormen de voegen tussen de elementen een potentiële bron van waterinsijging. Het stick-systeem is niet langer de meest populaire keuze voor vliesgevels, maar wordt in sommige gevallen nog steeds gebruikt. Wanneer een project een hoge mate van maatwerk vereist of de constructie van het gebouw het gewicht van een moderner vliesgevelsysteem niet kan dragen, kan het stick-systeem de beste optie zijn. Het systeem bestaat uit commercieel verkrijgbare profielen, waardoor er geen nieuwe matrijs of profiel hoeft te worden aangeschaft. De meeste gevelbouwers zijn bekend met dit systeem, dat geschikt is voor winkelpanden en kleine oppervlakken. De nadelen zijn de noodzaak tot montage op de bouwplaats in plaats van in een gecontroleerde fabriek, en het feit dat voorbeglazing niet mogelijk is. De relatief lage verzend- en handlingkosten van het systeem, vanwege het minimale volume, en het feit dat het tot op zekere hoogte qua afmetingen kan worden aangepast aan de omstandigheden op locatie, maken het echter een populaire keuze voor veel projecten.